Enginler sessizleşip, gün sönerken yamaçta,
Bozkırın serinliği, hissedilir her başta.
Turnalar göç ederken, bulutların ardına,
Sazların perdesinde, alev başlar yavaşça...
*
Gece ve o garip saz, kopmazdı birbirinden,
Ozan gizli sırrını, dökerdi ciğerinden.
O hüzünlendiğinde, gök sağanak verirdi,
Siyahlık celallenir, ışıkları yererdi...
Kayıt Tarihi : 3.2.2026 10:45:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!