Garip kul Şiiri - Hüseyin Doğan 2

Var bir arsız huy içimde
Almış kalemi eline içimi deşer
Yalnızlıktan başka ne varki ne arar
Dokundukça acılar dökülür dilimde

Derdimi bilmem ki çaresini bileyim
Olmuş ruhum butimar uçar deryada
Bitermi su sanki sonsuz denizde
Bittiğini düşünürüm ne edeyim...

Işık olur ruhum gezer donlarda
Gah bendende gizlidir gah meydanda
Bazen bülbül olur öter bağlarda
Diken deldi bağın külüne düştü kanım

Tazedir yaram derman aramam
Toroslarda garip bir kulum
Sazım teline vurduğum anda
Kendi külümden sırra varırım...