Garipti,
Kendince garip.
Oluşturduğu mizanına ne sevgiden yana birşey koyabilmişti
Ne de nefretten yana...
Mutlu zannetti kendini bir zaman.
Sonra yavaş yavaş keder fidanları yeşermeye başladı.
Bunu aynaya baktığında ilk gözlerinde
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Hayat bazan gariplik, bazan mısralardaki kadar buruk ve bazan da böyle güzel şiir olarak karşımıza çıkar.
Mehmet YUSUFLAR
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta