Birgün mutlu olsam ben bu dünyada,
İster gerçek, ister olsa rüyada,
Bende isterim herkes gibi ağlamak yerine gülmeyi,
Mutlu olsam beklermiydim dörtgözle ölmeyi.....
Yıllarca tek kişi vardı beni hayata bağlayan,
Garip melek Anam,kahrolup benim için ağlayan,
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta