Koydular fakirimi kara toprağa.
Dolu vurdu çiçekler açan dağa.
Hasretle çileyle düşmüşüz ağa.
Başa bela oldu dil be yoldaşım.
Bilmem bu kaderi kimler yazıyor.
Yürekteki yaralar her gün azıyor.
Yetimler derlerse ciyerim sızlıyor.
Başa bela oldu dil be yoldaşım.
Hep tutunduk biz çürük dallara.
Bakar dururum hergün yolllara.
Ateşler düşmüştür fakirin ocağa
Başa bela oldu dil be yoldaşım.
Fehmi.
Simsiyah saçlarıma girmiş kırağı.
Koybolmuş gitmiştir soluyla sağı.
Ömrüm dökmüştür genç yaprağı.
Başa bela oldu dil be yoldaşım.
Kayıt Tarihi : 8.08.2026 21:20:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!