Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
bu güzel paylaşım için sevgili şairi en kalbi duygularımla kutluyorum. selam ile.....
bu güzel paylaşım için sevgili şairi en kalbi duygularimla kutluyorum. selam ile.....
tebrikler
Gam yükü boşalmaya görsün bir gönüle. Kolay kolay kalkmak bilmez oradan. Kutluyorum şairi ve güzel şiirini. Nicelerine...Esenlikle...
İşe gönül girince akan sular durur... Hele bir de 'gamlı' ise, değmeyin artık...
O, kendi bildiğini uygular... Acıyı, gamı, kederi kendisi dindirir, ilacı 'içtedir', dıştan verilemez...
Çok hoş bir şiir. Tebrikler Abdülkadir Bey...
Güzelcalışma kutlarıım sevgili sairm
Kaleminize sağlık sayın Abdulkadir Demirci... Çok güzeldi, su gibi akıp geçti. Kutluyorum...
TEBRİKLER
SAYGILARIMLA
Bu şiir ile ilgili 8 tane yorum bulunmakta