Korkuyu, hüznü, yorgunluğu gömdük toprağa
Biz demirden baltayız benzemeyiz tokmağa
Ağaç aldırmaz rüzgarda savrulan yaprağa
Galevera vadisinde düşman avlayamaz
Aslanı gören köpek korkudan havlayamaz
Yüreğimiz cenk için, fetih için atarken
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta