Gaflet Senfonisi Şiiri - Tekin Bekar

Serap görüyor herkes, kendi dünyasında,
Gerçekler kilitli, ahmakların rüyasında,
Yaşıyor ahali, gerçekle sanal arasında,
Dürtsen uyanmıyor, bağırsan aymıyor..!

Menfaat sofrası, tam ortaya kurulmuş,
Zehir şerbet diye, altın tasta sunulmuş,
İnsanlığın meğer, soyu sopu soyulmuş,
Dürtsen uyanmıyor, bağırsan aymıyor..!

Vicdanın sesi çıkmaz, kulaklar sağır,
Gönüller kararmış, gafletse çok ağır,
Sen istediğin kadar, davul çal bağır,
Dürtsen uyanmıyor, bağırsan aymıyor..!

Maskeler üst üste, yüzler silinmiş,
Riya kapısı açılmış, toptan girilmiş,
Ar namus kevgir, çoktan delinmiş,
Dürtsen uyanmıyor, bağırsan aymıyor..!

Akıl düşmüş pazara, onur ise satılık,
Moda olmuş haram, hortlamış arsızlık,
Meslek haline gelmiş, ona buna yağcılık,
Dürtsen uyanmıyor, bağırsan aymıyor..!

Gemi su alıyor, kaptan çarkçı uyumuş,
Yolcular bu uykuda, kendini unutmuş;
Nasıl bir sistem ki, herkes göz yummuş,
Dürtsen uyanmıyor, bağırsan aymıyor..!