Gafil İnsan Şiiri - Mesut Ocak

Yine geldim kapına Garip halimle umutsuzca Ağladım kendimce Yine o kokuyu aldım hasretle özlemle Meğer ne çabuk geçmiş günler mazide O kadar mı düşmüşüm gaflete Hani unutmam diyordum seni Ama anladım ki en yakınına gelemeyen bana nasıl gelsin Bilemedim asıl imtihanı Göremedim gerçeği hani nerede o anahtar Hani nerede o kapı bulamadın mı Gaflet mi sardı dört yanını Yoksa bahane mi aradım umutsuzca Ne oldu sana uyansana Çok mu işin var dünyada Seni alıkoyan nedir bu dünyada Görmez misin hala baksana etrafına Hayal mi kuruyorsun hala Bir anlasan aptal olduğuna Düşer misin bu umutsuz hastalığa Benim senden umudum var hala Ama sen duymazsan es sela Bir gün sana da okur yeşil tabut içinde bir sela