Gafil Şiiri - Kasım Kobakçı

Çıkar kaftanını, görünsün pasın,
Hakkı inkâr edip, söylersin gafil,
Tutar mı yaması, yırtılan hasın,
Şerri hayır diye, paylarsın gafil.
*
Sanırsın kendini, âlemin devi,
Yıkıktır virane, gönlünün evi,
Sönmüştür ocağın, kalmamış sevi,
Zalimin çarkını, yağlarsın gafil.
*
Benzersin, akrepte zehirli dile,
Ortaklık edersin, bin türlü hile,
Düşsen de, sonunda onulmaz çile,
Mazlumun ahını, yeğlersin gafil.
*
Dönersin rüzgârla, yönün bilinmez,
Karadır defterin, adın silinmez,
Sanma ki ettiğin, kula görünmez,
Neden kör nefsini, eğlersin gafil?