Sabah gün doğarken içim açılır,
Doğaya baktıkca neşe saçılır,
Yağmur, kar yağarsa eve kaçılır,
Bu kadar çok hızlı geçmese günler.
Guşluk bitiyorken öğle oluyor,
Kuşlar cıvıldaşır huzur doluyor,
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
