Ben gecenin en çok,
adını seviyorum.
Bir kere asildir gece...
Sonra karanlıktır.
Yüzlerdeki sahte tebessümler,
Yalan gülücükler,
Çiçekli badem ağaçlarını unut.
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın
Devamını Oku
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın




YÜREK SESİNİZ SEL OLSUN TEBRİKLER KARDEŞİM
şeytan ayrıntıda, ayrıntı da ayrımsız yirmidört saatin gecesinde ve gündüzünde saklıdır...Geceyi sevmek kadar gündüzü de sevmek, geceden nefret kadar gündüzden de nefret etmenin tam karşıtıdır...Belki ayrıntı bu aradaki çizginin içindedir...
Kutluyorum sayın Özge Ünal...
Okunması keyif veren zengin bir anlatım......
bunlari yapabilseydim ben de severdim:)
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta