Bu gece gôçümüz var hadi al kalbini yanına gidiyoruz fazla bekletmeyelim yorgun aşıkları, umut bağladıkları dilek ağacı kurumuş yeşertmemiz gerek korkma yükle sırtıma engin denizleri, yollar kapanmak üzere sakın geç kalma bitkindir şimdi bizi bekleyen gôzleri, emanet et bana günahlarını toparla yürek yaranı hadi çıkalım yola, duydum baraj altında kalmış hayalleri düşleri.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta