Furkan İbsar Şiirleri - Şair Furkan İbsar

Gün olur yıldızlar dökülür kül olur
Issız geceler karanlığa yar olur
Ses gelmeyince ruhun derinliğinden
Uykuların viran gecelerin kabusun olur

Sende ürkünç bir tılsım kaldı benden

Ne kadar uzaksam sana
O yer o kadar soğuk bana
Doğduğum ev bile yabancı bana
İçinde sen olmayınca

Senli çöller bahar bahçedir bana

Nedendir bilinmez
Dilmaçlarda bir sessizlik
Yıldızların önü puslu
Gece örtüyor, gece de suskun
Ay gökte nur topu gibi şavkını vuruyor
Ama ağzını bıçak açmıyor

Ağzı laf yapan herkes iltifat edebilir. Bu yüzdendir ki iltifatlar genellikle yapmacıktır.

Ama şiirlerde yapmacıklığa yer yoktur. Şair duygularını döker kağıda, kelimeler eşlik eder duygulara. Ahenkle dans eder kelimeler ile duygular. İşte bu dansın adıdır şiir.

Sanki yaşadığım,
Geçen ve geçmek bilmeyen tüm sıkıntılarım
Toplanıp bir kurşun olmuş.
Ve o kurşun sanki
Sırtımdan kalbime girerek,
Diz çöktürmüş bedenime.

Bir yaprak koptu takvimden
Bir gün daha eksildi
Kopan son yaprak bu takvimden
Bir sene daha eksildi ömrümüzden

Bir yıl daha büyüdüm

Türk’ün istiklal ateşi körüklendi bugün
Kanla, canla aldı atalarım egemenliği
Uyan Türk Gençliği, 19 Mayıs bugün
Koru, yücelt bu kutlu emaneti Türk gençliği

Çaresizliğe boyun eğme, çare sensin

Güçlü milletler’ in düşmanları çoktur
Hele ki Yüce Türk Milleti isen tüm cihan düşmanın olur

Medeniyeti biz yaymışız, ilimi biz bulmuşuz
Kadın Avrupa’ da köle iken
Biz kadınımıza hükümdarlık sunmuşuz

Çıkmışken Başöğretmen Atatürk’ün yoluna,
Gönül vermişken ilmin aydınlık ışığına
Hain bir pusu ile aldılar seni bizden
Aybüke öğretmenim, ilim için geleceğim, cennette yanına

Yürürken Başöğretmen Atatürk’ ün yolunda,

Yaksalar, kül olsak bile silinmez
yeryüzünden hiçbir zerremiz.
Bulutlara karışır yağmur oluruz,
Toprağa karışır meyve oluruz...
Yanmak yok olmak değil,
Yanmak; kül olup her şeye karışabilmektir.