her mevsimin başka tadı başka bir haleti var
tıpkı insan, tıpkı hayvan, güzeli, laneti var
ilkbahar yeniden doğuş, can buluş zamanıdır
kışın karı, yazın kumu, güzün letafeti var
vivaldi bir başka söyler, van gogh bir başka çizer
milenyum’un kültür başkenti istanbul
belediye başkanı iftar vermiş
kapatılmış
prenses otelin girişindeki nü’nün önü
bir ev çizeceğim ikimize
kır ortasında ya da bir gölde
direkler üzerinde
altından sular akıp geçecek
kediler köpekler uyuyacak huzurlu
bu evde ömrümüz geçecek
bak ne diyor atalar
sus biraz, sus da dinle bir dakka
“men dakka dukka! ”
“men dakka dukka! ”
tutturmuşsun bir “sandık”
ülkemiz oldukça hareketli
hani işte deprem meprem
devrim mevrim
alt üst oldu yıllardan beri ortalık
yıkıntı mıkıntı
kontrolsuz saf adrenalin damarlarını yakan
bense düşünüp araştıran
bir müsekkin durgun
sen hırsına vurgun
şaşkın şersin
beceremiyorsanız
bırakın toplamayın
bugüne kadar neyi çözmüş ki topla mayın?
ya da
kendiniz toplayın
medet m’olur ölüden ama işte geldiler
durgun sessiz kadınlar solgun kırılgan bitkin
evliyaya mum diker ev para bebek diler
ne gözlerinde bir fer ne soru ne de bir kin
bilgisiz yaban sâkin lâkin çaresizdiler
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!