çekip gidiverdin aniden
beni hiç düşünmeden
ama ben tam aksine
hep düşünüyorum gittin gideli
neyse ki
son şiirimi yazıyorum ben de
tahir tacettin bey’e nazire
hani şu ünlü şairimiz
bilirsiniz
her ne yazarsa okutan
saran sıcaklığını özlüyor, üşüyorum
keşke yine karışsa nefesin nefesime
yüreğimi titretir evdeki her esinti
umarsız hasretteyim nefesinin sesine
hiçbir şey doldurmadı bıraktığın boşluğu
ay çıkarken güneş tüter denizde
iki ışık ufuklarda çakışır
kız gülerken oğlan baygın benizde
iki aşık doruklarda bakışır
kudret yetmez kalp kilidi açmaya
masum kalbime sessiz giren hırsız gibi aşk
sadakati saygıyı ne bulduysa tüketti
ok hedefe varınca yok olan hız gibi aşk
ilk öpüşte eridi ilk dokunuşta bitti
(mayıs ‘01)
milan kundera’nın romanını film yapmışlar
dün gece seyrettim
“varolmanın dayanılmaz hafifliği”
ağır bir filmdi
tek kişilik asansörde geçiyor gibi hayat
boyun uzadıkça uzanıyorsun düğmelere
çıkmaya başlıyorsun katları
bazı katlarda birileri biniyor
iniyor bazıları bazı katlarda
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!