Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
evet ....kim bilir....bir forat atmalı yaşamı yaşanmaz kılan kara yüreklere belki de............kim anlar benden daha iyi......yürek işçisiyim....bilirim....saygılar sayın şair....
*Okumadan önce düşün ruhuna mikrop bulaşabilir…''....
EVET...FORMAT ŞART ...HEM DE GÜNÜMÜZÜN 4/1 'İ TEKNOLOJİYE GEÇİYORSA....
YANİ YENİ FORMAT ATMALIYIZ BEYİNLERİMİZE..:))YOKSA VİRÜS BULAŞABİLİR...HIM?....:))
MİZAHİ YAKLAŞIMIYLA DA ÇOK GÜZEL BİR ÇALIŞMA OLMUŞ......AKIL İŞİ....
YÜREĞİNİZE SAĞLIK SN ERDOĞDU.
KALEMİNİZİ BENİMSİYORUM....
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta