01/01/1962 Karakoçan/Elazığ
Dün gece sokağından geçtim…
Evinin ışıkları yanıyordu…
Sensiz, çaresiz yine içtim…
Kabuk bağlayan yaram kanıyordu…
Gökyüzünde milyonlarca yıldız;
Yıldızlar arasında ay, benim gibi yalnız…
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




İçten mısralarınız için tebrik derim üstadım,
saygılarımla
Asıl ben teşekkür ederim saygıdeğer üstadım.
İyi ki varsınız...
Sevgi ve saygılarımı sunar, esenlikler dilerim.
Selam ve dua ile hoş kalın.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta