Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
BİZ DÜNYAYA ÖLMEK İÇİN GELMEDİK..
ABANOZ GÖLGESİNDE DİR KAÇ DAKİKA ...
VE İKİ DAMLA HASRET....HEPSİ BU..
SEVGİLER.
olum bazen ansizin gelir ama bazende izdirapla haber verir ikiside zor yasayan bilir hayirlisi neyse o olsun derim
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta