Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
sen içmeye kıyılmayan son sigaramın son dumanı
git gellerimin fırtınalı geçmişi
sonunun kavuşmamak olduğunu bile bile aykırılılıklardan
çelme yercesine toz pembe ve kahkahalı gülüşlerim
iyiki yapmışlarım olarak kalacaksın.
çok harikaydı...saygılar
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta