Bir hoyrat akşamda sevmiştim seni.
Bilmezsin fırtınalıdır bizim eller.
Estimi rüzgâr, dağıtır kiremitlerini damların.
Ama saçlarına ilişmezler, korkma;
Belki biraz kirpiklerinden sebeplenirler.
Ben kıymeti nedir bilmem ovaların,
Düzlüklerin önemini asla bilmem!
Hani umrumda da değiller.
Çünkü vadisinde açtım gözlerimi iki dağın.
Ortasında yosun kokulu bir çay,
Hangi yana baksam bir tepeden göründü ay.
Çok zaman eşlik etti efkârıma yaylalar.
Ben keskin coğrafyalar çocuğuyum;
Bana meltem kolulu denizlerden bahsetme,
Bahsetme yalancı yakamozlardan.
Hele martılar, hele martılar bize çok uzaklar.
Burda öyle tozpembe değilki seneler.
Bana kısa ömürlü kırlangıçlardan bahset.
Gölgesinde kan emici keneler…
Kayıt Tarihi : 11.10.2026 01:26:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!