Davet Şiiri - Mehmet Akif Özkan 2

Sustukça içimde dikenler bitti,
“Bir sana hasretim” diyemedim ben.
Yağmurlar yağdı ve ışıklar gitti.
“Bir sana kasvetim” diyemedim ben.

‘Deli’ dediler adıma, mimlendim.
Ne rahatı gördüm ne de dinlendim
Her geçen gün yokluğuna kinlendim.
“Bir sana nefretim” diyemedim ben.

Aradım, yoksun; aklımı kaçırdım
Şu gönlüme yüce dağlar aşırdım
Bahtıma yokluğun çıktı, şaşırdım
“Bir sana hayretim” diyemedim ben.

Ne bir kazancım var, ne de başarım
Dön yeter ki, mağlupken de yaşarım;
Gece gündüz ‘sen, sen’ diye koşarım.
“Bir sana gayretim” diyemedim ben.

Bak başıma mezar taşım saplanır,
Üzerime kara toprak kaplanır,
Selalar okunur, dostlar toplanır.
“Bir sana davetim” diyemedim ben.