Soğuk bir rüzgar esiyor
Kemiklerime kadar işliyor yalnızlığı.
Dişlerim parçalarcasına çarpıyor birbirlerine
Ağlıyor rüzgar.
Yaşlar dökülüyor gözünden, gökyüzünden,
Kafası bulanık, düşünemiyor,
Dumanlı mı dumanlı
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta