alaca karanlık gözlerimi alan bulutlar
her yer
her şey karanlık
görünen ne varsa gölge gibi
kuvvetli bir rüzgar var
gölgeler arasında dolanan
yönü,amacı belirsiz
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Harika bir şiir tebrikler....
cok güzel
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta