Fırtına Şiiri - Ayhan Aydın

Üzerinde beyazlar ne çok yakışıyor sana,
Baktıkça bakası geliyor insanın.
Düşünceli duruşuna,
Yüzündeki hüzüne ve gözlerindeki mutluluğa.

Ya Rabbim diyorum kendi kendime,
Bir insan bu kadar mı? Güzel olur.
Sanki sadece deniz değil ismi,
Denizde kaybolmuş sanki gözleri.

Bakışları ufka bakar gibi,
Gözleri iç kımıldamıyor yerinden.
Neden bu hüzünün diyorum sana,
Neden.

Ama cevap alamıyorum
Hani deniz bir hırçın olur
Azgın dalgalarıyla büyük gemileri yutar
İşte sende denizden birşeyler var

Tıpkı deniz misali
Sanki yüreğinde kopan bir fırtınanın
Sonradan anlaşılan hasarların
Büyüklüğünü düşünüyorsun

Ve sonra gözlerim gözlerine takılıyor
Ne görüyorum gözlerinde biliyormusun
Biraz hasret var sende
Hasret kalmışsın sevdiklerine

Biraz özlem var bakışlarında
Aşka olan özlemin var
Yüreğinde öyle bir fırtına varki
Sevgiye susamış

Bir tutam sevgi
Ve sen bundan korkuyorsun
Yüreğindeki fırtınanın seni alıp
Karanlıklara sürüklemesinden korkuyorsun
Korkma gözlerinde deniz olan kız
Ben varım
Yanında olmasamda
Yüreğimdesin...