Fırça Şiiri - Kasım Kobakçı

Kasım Kobakçı
3660

ŞİİR


9

TAKİPÇİ

Fırça

Fırça atıldı,
Canım sıkıldı,
Patron kükredi,
Zihnim takıldı.
*
Kızdı usta bak,
Yüzü astı pak,
Vurdu masaya,
Bize küstü hak.
*
Bağırdı sesli,
Kalktı hevesli,
Fena çattı çok,
Vurdu nefesli.
*
Sustuk odada,
Donduk arada,
Durmuştu zaman,
Aman şurada.
*
Hata yapmıştık,
Gözü kapmıştık,
Sordu ki müdür,
Yoldan sapmıştık.
*
Kaşlar çatıldı,
Dosya atıldı,
Kıyamet büyük,
Başa kakıldı.
*
Zılgıt yedik biz,
Çöktük dedik biz,
Bozuldu işler,
Sonu gördük biz.
*
Korkudan titrer,
Bedenler süzer,
Oldu olanlar,
Üzüntü gerer.
*
Kötü laf duyduk,
Sustuk ve uyduk,
Zorlu anlardı,
Başları koyduk.
*
Öfke seldi çok,
Bizde derman yok,
Kırıldı kalpler,
Sözleri hep bok.
*
Yüzler kızardı,
Ortam sarardı,
Bul kaçış yolu,
Umut karardı.

Dersimizdi fal,
Burda sessiz kal,
Bitsin şu azap,
Uykuya tez dal.
*
Hesap soruldu,
Beller kırıldı,
Tükendi nefes,
Diller yoruldu.
*
Söz ağır geldi,
İçimi deldi,
Acımaz patron,
Boynumu eğdi.

Azar işittik,
Eriyip bittik,
Feciydi durum,
Ölüme gittik.
*
Bitti mi ceza,
Çekilir eza,
Af çıkar m'ola,
Düştük biz keza.
*
Utandık bolca,
Terledik onca,
Esti büyük şef,
Soldu bir gonca.
*
Olay büyüktü,
Sırtımda yüktü,
Epeyce zarar,
Boynumu büktü.
*
Koca binada,
Yandık fenada,
Gören ayıplar,
Şu dar esnada.
*
Sert uyarışlar,
Kötü bakışlar,
Yorarlar kalbi,
Hızlı yakışlar.
*
İhtar verildi,
Sinir gerildi,
Kimse konuşmaz,
Öne serildi.
*
Ateş püskürdü,
Yaktı süpürdü,
Geldi uyarı,
Tozu üfürdü.
*
Dinledik boşa,
Gitti hep taşa,
Lazımdı çaba,
Vurduk biz başa.
*
Döktük bir terler,
Bizleri yerler,
Koptu fırtına,
Sonumuz derler.
*
Başarısız kul,
Kendine yol bul,
Bitmez kızgınlık,
Olduk burda çul.
*
Şefimiz gergin,
Bedenler bezgin,
Yandı dosyalar,
Ruhumuz ezgin.
*
Hata ağırdı,
Başkan bağırdı,
Toplantı büyük,
Bizi çağırdı.
*
Titreyen eller,
Tutulmuş diller,
Hüznü anlatsın,
Bahçede güller.
*
Tembellik yaktı,
Gözyaşı aktı,
Kimse acımaz,
Şef fena taktı.
*
Verim düşüktü,
Ruhlar göçüktü,
Gurur yerlerde,
Bina çöküktü.
*
Azarı yedik,
Biz bittik dedik,
Sardı pişmanlık,
Boyumuz gedik.
*
Düzelt işini,
Sık sen dişini,
Çalış durmadan,
Bırak peşini.
*
Ceza kesildi,
Sesler kısıldı,
Raporlar yalan,
Yazı asıldı.
*
Hemen iş vakti,
İmza ve akdi,
Şarttır uyanış,
Zorla ve nakdi.
*
Tövbe edelim,
İşe gidelim,
Bitince azar,
Düzgün bilelim.
*
Sonra gülmeli,
Değer bilmeli,
Gözyaşlarını,
Çabuk silmeli.

Kasım Kobakçı
Kayıt Tarihi : 20.3.2026 01:20:00
Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Şiiri Değerlendir
Hikayesi:


İş yerinde yapılan hata sebebiyle yöneticiden yenilen fırçanın çalışanlar üzerinde bıraktığı derin pişmanlık duygusu.

Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!