Gün batacak birazdan bugünde geç kaldık.
Zaman akıp giderken, bir çiçekli balkon sardunyalarla dolu hayal etmiştim oysaki...
Henüz varılacak yollar var der dururdum eskiden ve hep sabrederken ne gariptir ki!
Şimdi sadece kaçıyorum yaz aylarında denizde olmasa ah o gökyüzünü görmesem.
Geçermi sanarsın bu irin ve kan dolu acı.
Evren
Şurda bir yerde insanın içi acıyor yüreğinin tam ortasında açan gülleri unutamadan daha.
Herhangi bir günde yahut 365 günün ağaç gibi tek tek dalları adedince bahar buhranı
Gecenin bağrında çökerken sükût,
Yıldızlar hürmetle eğildi;
Zamanın hücreleri dururdu sanki bir an,
Senin nuruna değdiği vakitlerde gecenin ayı bile parlak ve nurani
Ey Habib! ey dünya serveri
Ey Karadeniz
Açıl ey Karadeniz şahlanıyor atlar dağlarda git var yarime selam götür.
Şelaleri berrakça akan bir şehirde vardı ilerde unutmadım.
Kış günlerinde henüz yollara düşen ruhların çeteresini tuttuk bırakmayacaktık lakin
Nasıl da aktı gönlüm bilsen senden sonra yokluğunu hisseden annenin evlat sancısı gibiydi.
Ey Sevgili Resul
Söz kapandı, akıl bitti; sadece aşk konuşur artık,
Seni seven kalp, yangınlarda tutuşur.
Fark Etmeli
Kaç yaşındayım sahi eskiyorum acı anılarımla.
Hissediyorum her gün eksilerek geçiyor. Çınlayan kulağımda oysa zaman fısıltılarıyla bana birşeyler anlatıyor.
Fark etmeli insan artık evimin bahçesinde koşturmuyoruz.
Yahut gecelere kadar sokak başlarında hayal kurdurmuyor aksine hayaller ötelerde.
Fiyano gönlüm diyorum gönlüm ne kadarda hasta yorulmuş.
Yağmurdan önce bulutlara yazan bir ben kaldım zannımca.
Yürüdüm Fiyano hep farkım oldu herşeyden herkesten nefret söylemini reddettim.
Kendimden pay biçtim Fiyano sevdaya.
Üstelik tüm Avrasya dahil.
Geç Oldu
Dilin kemiği yok derlerdi geç oldu yalnız kalmayı seçti oysa ki ne tezahüratlar yapıldı aşk için. Erkenden hazırlanildı kalktı ayağa yüreklerimiz
Ve sevgiyle açmak istedi denizleri içinden yoğunca
Gürültünün sağanaklı yaşandığı limanları çoktan geçmiştik ve son isteğiyle seviyoruz öyleyse yaşasın tüm kelebekler...
Ne düşünce değilmi elin olmak bir zamanlar
Aklı yakan delice bir düşünce sen el ben el.
Kime bu inat kime bu kin ve gençlik gidiyor bak hem yazlarda kalıcı değil artık.
Peki git kalma mavinin üstünde ciğerimin en derininde kalbimin nefes alanı içerisinde.
Bilirdik oysaki mutluyduk gibi, seviyorduk sanki en azından hissedebilirdik bakışlarımızı.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!