Durgun bir liman düşün, içinde kimse yok gemi yok çelik halatı yok.
Sığınacak yüzüde kalmamış su sesi var ama hiçlikle bezenmiş.
Bir fırtına da tutmuş hafif soğuk kışları andırıyor gibi.
Lakin kar yok.
İstiflenmiş demir yığınları kafa tutuyor bu çelik çağında güneş doğacak diye.
Düş Gördük
Mecmua sayfaları geniş yıpranmış hayatlar .
Zirvede yalnızlık senfonisi ne kadar kıymetsiz ne de evsizler mutlu
Düş Gördük
Mecmua sayfaları geniş yıpranmış hayatlar .
Zirvede yalnızlık senfonisi ne kadar kıymetsiz ne de evsizler mutlu
Düşlerinle örülü bir dünya kurdun bana,
Özlemlerinle yeşeren bir bahar oldun.
Ne güzel bir rüyasın, kalbime dokundun bir anda ,
Dengeli bir terazinin, kefesini sevdanla doldurdun sonra.
Ümitlerinle parlayan bir mıknatıs gibi çektin kendine ve olan oldu dünya bir başka güzel ve gizemliydi testiden su içen bu garip yolcuya...
EBED KAPISI
Gözlerim dalar, düşünceye yol alırım,
Ebed kapısında, yüreğinde derin bir hüzün,
Zamanın ötesinde, sonsuz bir diyar
Denizler engin karalarda yeterince puslu, gökyüzü katrelerine bütün ve hepsine ayrık tıpkı sevdan gibi....
EFSUNLU
Bir adam tanırım telaşlı yaşından yorgun.
Gönlünde bir türkü acının lavları çoktan sarmış bedenini.
Suyun yaprağa bakması gibi buzlara ötelere yazanda gör merhameti.
Eksik
Anladım sonunda kıymet verilen tüm aşkların tınısı inkar üretiyor biraz
Fakat o değil aslında sen hiç bilirmisinki unutmak o birisini o işte ismi lazım değil
Aynı şehirde tutsak kaldın mı hiç yüreğin onla çarpar lakin ölmüş gibi sanki kaybolmuş gibi acıtarak etlerini fani hisslerle tekerrür ettiğinde hele
Gokkuşagına el salla ben oradayım biz oradayız oraya aitiz soruyorum yine de sana
Sen hiç eksik kaldınmı benim gibi
Ellerin Gibi
Tutki gidiyorsun denize maviye doğru
Gökyüzü narin akşam soğuk biraz sertelmiş
Begonyalar küsmüs sana gitmiş hayallerimiz
Toplamış bavullarınıda gemiye mi kalmış yahut mutluluk.
Esir
Esir karargâhında sabahların yüzü yüksekti.
Lakin kendinden emin bir o kadarda kararlı kalelerde ,yalnızlık senfonisi şimdilerde.
Oysa ne çok aktı bir zamanlar sevgi çeşmesi yürekler önem bile verdi aşkından ölmeye.
Goncalarda üzüldü elbet ve giden unuttu.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!