Evren Şiiri - Fırat Bilgin 2

Evren

Şurda bir yerde insanın içi acıyor yüreğinin tam ortasında açan gülleri unutamadan daha.
Herhangi bir günde yahut 365 günün ağaç gibi tek tek dalları adedince bahar buhranı

Tam aklından çıkıyor varla yok arası oluyor
Bir anlık gaflet içinde evren karşına çıkarıyor öylece kalıyorsun ya haddini bildiriyor sanki zaman haddini biliyor yaşadıkların sonra
Hatta öylesine ki yaşamak bile zorunluymuş hissini, israfda etmeyerek kanıyor yaralar sürekli.