Firarım Şiiri - Bekir Berkem Şenol

Bekir Berkem Şenol
8

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Firarım

Kimsesizlik var şu mahzun gönlümde.
Kökleri aşar, göklere çıkardım!
Bir dildâr bile yasakken gözlerime,
Yalnızlığımın karanlığına muhtaç kaldım.

Sensizlikte yokluğuna sarıldım.
Yâr nasıl vardın uzak diyarlardan?
İncilerim dökülmesin omuzlarından!
Gözyaşlarımı ruhuma akıttım.

Ki kutsal acılarım görünmesin gözlere!
Yokluğunla yanmışken yelkenlerim,
Ve deryaların derinliklerine batarken gemim,
Kaptan iken firarım yâr görmediğim gözlerine!

Bekir Berkem Şenol
Kayıt Tarihi : 28.4.2021 06:10:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!

Bekir Berkem Şenol