Öyle soğuktu ki hava,
Şubat’ın onbeşi mi ne?
Vurdukça kaldırımlara deniz,
Yakıyordu damlalar kim varsa yanında,
Birkaç adam vardı evi barkı olmayan,
Hele biri vardı ki ismi Fikret Usta!
Her şey güzeldi bir zaman, çok önce
Şehirler, insanlar, güneş deniz
Mutluluğumu görebilirdiniz
Çökmeseydi içime bu son gece




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta