Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

vurdum....
şişenin dibine...
mantarı çıksın diye....

vurdum...
kadehin dibine...

sesini...
duyduğumda...
tanıyor gibiydim...
yıllardır...
kulaklarımda...
çınlıyor gibiydin...

içinde...
rüzgarlar
ıslık çalıyordu..
dinmezcesine...
deniz kabuğu kulağına değince....

dikenli teller,
zamana takılmıştı...
zamansa,
senin gözlerine...

bulutlar,

kimi...
dil söylerdi,
gözler,
hayır derdi!
öyle değil...

deniz...
rüzgarlara kızınca...
üzerinde...
dalgalarını oluşturmakta...
lakin...
rüzgarı arkasına alıp...

yaradan...
yarattığından...
düşünmesini istiyor.....
yaradan...
yarattığına...
sevmelisin diyor....

Biz...eskilerde...
Ne güzel çocuklardık...
Fakirliği...zenginliği bilmez...
Oyunlar oynardık...
Üç taşlar...beş taşlar...
Körebeler...ebelemeceler...

canımı,
bedenime yüklerdim...
ayaklarım,
sızım sızım sızlardı!

canımı,

Çanakkala içinde
Aynalı çarşı...
Offf aman offfffff
Dedem...
Ca Sadık idi...
Bu türküyü çok söyler idi...