Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

Dağların dorukları
Bulutları geçmek...
Dağların etekleri
Ovaları örtmek istermiş...
Öyle ki..
Dağların başını

Çıtalım...
Yarim gibi edalım....
Yarim gibi nazlım...
Ne güzel de
Süzülüyordu...
Sevgim...sana...

kollarımı...
sana doğru açtığımda...
yüreğim...
hep solumda kalmakta....

kollarım...

Bizi...
Şarkılar mı?
Bağlamıştı...
Öyle ki...
Teller beni...
Diller seni...

Denizin suları..
Geri..geri...çekilince
Kumsal çıplak kaldı..
Kumsal..
Bu duruma utanınca..
Martılar işin farkına vardı...

Deli...deli...
Toprağı kazdım...
Dağları aştım...
Deli...deli..
Çölleri geçtim...
Seraplara kandım..

ey...
güzel kadın...
gözlerin yetmiyor bana....
sözlerini de ver...
sözlerin yetmiyor bana...
dillerini de ver...

Ey...bebek..
Anne'nin karnında duyuyordun...
Sevgileri...acıları..nefretleri anlıyordun...
Sonra...doğdun...görür gibi oldun..
Neler olduğunu anlamıyordun...
Anladıklarını...anlatmak istiyordun...

Önce...
Bir ilkokulun
Bahçesine gidin...
Gidin de...
Size bakan gözlere
Bakın.....

Canım..
Orman gibi..
Canım..
Bulut gibi..
Seni...
Sarmak istiyor..