Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

dağlar..,
kuşuna...kurduna...
bulutuna rağmen
yalnızlığın dibiydi..!
gönüller..,
sensizliğin dağında,

sana doğru koştuğumda
nefes nefese
önce maviliğin düşerdi
gözlerimin içine
sonra da
yosun kokan rüzgarın

akşam..,
sandala bulaşmış...
sandalcıysa,
küreklere asılmış...
küreğin bir ucu denize...
diğer ucu da aya ulaşmıştı...

sana,
gülleri derdim...
veremedim...
ellerin benimdi ya
çizilir diye kıyamadım..!

CANIM ANNEM
Cevriye TURHAN'A
en bitimsiz sevgilerimle...

gözyaşlarım
yüreğimi akıtıyordu

gün...
çatırdıyordu...
duyan bile olmadan...
bir yandan verirken
öte yandan alan dünya
dönüyordu durmadan..!

karlar;
liseli yıllarımda
düşmüştü saçlarıma...
ve ben
artık alışmıştım
onlarla beraber yaşamaya...

sen,
benim;
çay şekerimdin...
elimde,
kimi kare...
kimi dikdörtgen...

bana;
öyle,
bir gel ki...
yollar utansın...
beni;
öyle,

suya düşen hayaldin... yâr yar aman...
suyu içen ben idim...yârim yar...
kanamadım ben sana...yar yar aman...
çölde kalmış gibiydim...yârim yar...

suya düşsen içerdim...yârim yar...