Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

ben,
uzanırdım...
sana doğru...
sen,
yaklaşırken...
hep yoluma doğru...!

sana,
gülleri derdim...
veremedim...
ellerin benimdi ya
çizilir diye kıyamadım..!

sana doğru koştuğumda
nefes nefese
önce maviliğin düşerdi
gözlerimin içine
sonra da
yosun kokan rüzgarın

akşam..,
sandala bulaşmış...
sandalcıysa,
küreklere asılmış...
küreğin bir ucu denize...
diğer ucu da aya ulaşmıştı...

gel...
güneşim ol
desem de...
dünya olmadan;
ne sen olacaktın
ne de ben...

Ekim...
Şaşırdı..!
Kasım'a değil
Aralığa yakın geldi...
Isınmamız için,
Giydiklerimiz bile yetmedi...

suya düşen hayaldin... yâr yar aman...
suyu içen ben idim...yârim yar...
kanamadım ben sana...yar yar aman...
çölde kalmış gibiydim...yârim yar...

suya düşsen içerdim...yârim yar...

sesimdi..,
beni ben eden...
dilimdi..,
beni ele veren..!

gözümdü..,

pembelim,
göz bebeğim...
gel seninle,
kırlarda gezelim...
kelebekler gibi
dans edelim...

evim sendin...
kapısı çalınınca
açan sen olmasan da...
anahtarın yerini bilirdim
yeter ki...
hep aynı yere sakla..!