Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

son'lardan korkma! ...
belki...
sevdiğin gibi,
bir limonlu çay gelir önüne...
bakarsın keyfine! ..

yaşam dediğin..
sihirbazın,
tahta kutusu gibi...
sahnede,
bir masa üstünde...
üstü de..

bebek...
mama yerdi...
ileriki yaşlarında
ömrünün sonlarına doğru da....

bebek...

bir odun parçasıydı..
beni suda...
bir avuç gökyüzüydü...
seni gökte tutan...
oysa...
bir küçük sazlıktı

kış geceleri
uzar dururdu;
buzların sarktığı damlarda
ve duvarda asılı gaz lambalarında...

kış geceleri

İstanbul'u,
Arar oldum
İstanbul sokaklarında
Her arnavut kaldırımının
Dizili taşları altına baka baka....

işçi kardeşim,
mahkumdu bunlara yokluğundan...
yönetici kardeşim,
memnundu sunulan makamından...
patron kardeşim,
el pençe duruyordu devlet korkusundan..

sence..!

hayat...
bu muydu?
dostum...

nokta...
yalnızlık gibi...
noktalar birleştiğinde
olur bir çizgi gibi...

yalnızlık...

gönülden,
bir ev yaptım...
içine AŞK'I koydum...
sen döndükçe..
ben gördükçe...
AŞK'I hep mutlu buldum.