Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

odun...
suydu..topraktı..havaydı..
ağacın dalıyken canlı duruyordu...

yandığında;
alevdi..külldü..buhardı...

Sen..,
Orhan Veli...
Sen ki...
Veli'lerin
En bahtsızı...!

önce...
güneşe baktım,
-o sen'din...

sonra...
gölgeme baktım,

akşamımda,
keyfimin beş çayısın
yorgunluğuma inat...
demin tavşan kanı,
ve yanında
kesik bir limon parçası...

sırrı,
cama sürmüşler
aynalar yalan söylemez demişler...
sırrı,
cana gömmüşler
gönüller doğrudan şaşmaz demişler...

kelimeler...
koşsa da,
nefes nefese....
yetişmeleri imkansız...
senin,
o buğulu sesine...

sevgi;
gönülde köklenir...
gelir,
gözlerde çiçeklenir...
gelir,
dillerde meyvelenir...

sendin..,
nefesimi sıkıştıran...
sendin..,
yüreğimi yerinden çıkaran...
sendin..,
bedenimi güneşinde kavuran...

Geceye baktım..,
Gözlerim daldı...
Buluta baktım..,
Rüzgara sardı...
Gece güneşsiz...
Gözlerim sensiz...

güle,
gül diyemem
benim için gülmeyince...
kahkahalar kokusunda
tebessümler yaprağında kalsın
ben istemedikçe...!