Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

bir pirifani...
kendini vermişti...
18 martın...
ısıtan güneşine....

ben...

beklersin..,
beklediğin yere;
durak denir!
kimileri inerken,
sen biner gidersin...

bekle...
bir rüzgar olacağım...
yalnızca...
senin için eseceğim...
göklerine...bulutlarımı...
gözlerine...sevdalarımı bırakacağım....

bir belim vardı...
bellediğim...
her beldemle
bir keseğim...
belin tersiyle vurup
dümdüz ettiğim..!

bazen...
ben... benle gidiyordum...
sen de... benimle geliyordun...
ben duruyordum...
sense... devam ediyordun...

ben...
sevdalarımı...
güneşte bulmuştum...
güneşi...
oraya kim koymuştu....

sözcükler,
geldi yan yana...
dizeler,
dizildi alt alta...
duygular coşunca
baharın ılıtan günlerinde

bahar,
başıma vurdu....
pembesi,
gül oldu geldi...
....saçlarına,..
yeşili,

bahar,
çok yaramazdı! ....
bahar,filizi oldu...
tomurcuklarda çatladı...
bahar,yeşili oldu...
dallarda dalgalandı...

bahar dallara...
aşk yüzlere vurunca...

bülbül gülüne...
ben sevdiğime şakıyınca...