Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

sende...
iki küçük el vardı...
tutmasını beceremediğin...
ben...
onları tuttuğumda...
ılık..ılık..terlettiğin...

sen...
bir nefestin...
alevler saçan....
aldığımda...
ciğerimi yakan....

ben hasretten değil,
sevdadan yanaydım...
güneşten de çok yaksan,
bana kalsaydın...
benle yansaydın...

seni...
bir yaz gecesi...
yıldızlarda aradım...
baktım...baktım..
en fazla parlayanı...
sen sandım...

şafak doğarken..,
koşmak vardı...
görünen ucundan
görünmeyen ucuna doğru....
nefes nefese...
yaşamak gibi...!

küçüktüm..,
tay tay diyorlardı...
büyüdüm..,
hay hay diyorlar...

Fikret Turhan-Yalova,

gözlerimin önünde yoksun...
ama...
aklımın en gerisinde...
gönlümün en derinindesin...
gözlerim ikiliyse..
aklım dört dörtlük...

ne kadar..,
ısıtırsan ısıt...
güneş gibi olamazsın...
ne kadar..,
ıslatırsan ıslat...
yağmur gibi olamazsın...

toprak,
yağmur için;
yağınca,
beni sürüklüyor..
yağmayınca da,
galiba! beni çatlatıyor diyor...

bir anlam arar gibiydi
gözlerin...
söyler misin bana,
bulabildin mi? ...

bir manaya dalar gibiydi