Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

kimi ölüler
bize ne kadar yakın...

yaşayanların
birçoğu
ne kadar da ölü...

o...
ruhen de,
bedenen de
insana yakındır
terk etmeyi bilmez...

mercan...
denizlerde
ölen canlıların
kemiklerinden....
inci...
denizlerde...

iki nokta arası...
en kısa yol..
doğrudur...

mesafeler...
ya uçakla...ya trenle...

çiçekler mevsiminde...
tenin her değdiğimde kokuyor...
aşkın gözlerimde...
hasretin yüreğimde hep ağlıyordu...

demet derdiğim yarim...

mart..,
güneşle girdi
ay'ın birine...
güneşi..,
eşek üşüten olsa bile...!

mana gönüldeydi...
mama dilde...
sen mamayı beklerken
kargaya benzeme...
dilde kalan peynir olsa bile...
manaya dalmayı dene...

gök...
uçuk maviydi...
deniz...
koyu maviydi...
gözlerin...
derin maviydi...

sarhoş;
içtiklerini....
silah;
içindekileri kusardı...
oysa,
ikisi de;

nefeslerim;
benim sanırdım...
lakin,
ellerimde tutamazdım!
hayallerim gibi...
ben kurardım,