Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

halim,
niyeti bozdu...
halime'ye göz koydu...
halim,
samanlığı seyran bildi...
halime'nin kaçacak hali yoktu!

kardelenim..,
karlar senindi...
güneşler benim...

kardelenim..,
kışlar senindi...

sakın! ..
kanma suskunluğuma;
bir bilsen,
neleri tartıyor...
neleri satıyordum,
aklımdan....

kaybolmak üzereydim...
kaybolduğum aşkının içinde...
güneşler gözlerinde batıyordu...
karanlıklar gözlerimde...

kaybolmak üzereydim...

kavak;
dal üstüne dal yapmış...
göğe doğru uzanmış...
aşk;
kök üstüne kök salmış...
yüreğimi tıka basa kaplamış...

kader! ..
kaderin,
kaderi miydi?
kader! ..
geldi,
kadere değdi...

ip çekilirdi...
ucunda,
insanlar vardı..!
özgürlüğe karşı...

ip çekilirdi...

isminiz neydi? ...
lütfeder misiniz? ...
yoksa,
hışşştt..dememi mi?
beklersiniz...

günün...
ilk ışıklarından önce....
sabah ezanları okunuyordu...
İstanbul'un camilerinde...
ALLAH yücedir diye...
oysa....

ben insandım..,
kah...
dağlardan yüceydim...
kah da...
cücelerden cüce...!