Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

Es rüzgar es..
Yarimin saçlarına...
Gönlüm takıldı kaldı..
Yarimin bakışına...
Es rüzgar es...
Karış yarimin saçlarına..

Soğuk...
Bir Aralık sabahı
Saat 05.30 suları..
Yalova iskelesi..,
Loş ışıklar altında...
İnsanlar...

Uzattım ellerimi
Falcı kadına...
Parmakları gezindi
Çizgilerimde...
Baktı bana...
Gözleri kara...kara...

Görmeyen..,
Göremediği herşeyin...
Gören..,
Göremediği birşeyin...
Duyamayan..,
Duyamadığı her sesin..

Eskiden...
Sevdalar dağları aşardı...
Şimdi...
Dağlar sevdaları sardı...
Eskiden...
Sevdalar çölleri geçerdi...

En değerli varlığım...
Sensin desem de...
Sakın...inanma..
En değerli varlığım...
Nefes aldığım an'dır...
Sana gelemesem de...

elim yanağındaydı...
gül kokuları
parmağımın ucuna
bulaştı kaldı...
öptüm parmaklarımı
tadın dudağıma yapıştı kaldı...

sesimi,
gönlüme gömdüm...
gözlerim,
feryadım oldu...
yaşlarım düşerken,
yüreğim ateşe durdu...!

sen..,
karanlığımda sestin..
bana güneş gibi gelen...!
sen..,
sessizliğimde işarettin,
bana depremler gibi gelen...!

yüreğim...
alevine sardı...
güneşe döndü...
yüreğim yanarken...
gökteki güneş...
karaya çaldı...