Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

Bahar...
Nerede gizleniyordu...
Göklerin....göz yetmez...
Uzağında mı?
Beklenir dururdu...
Kumrular gibi....

Yaşam....
Bir bisikletin...
Pedalından zincirine....
Zincirinden tekerine....
Tekerinden de...
Yollara düşüyordu....

Ben...
Bir şey...isem...
Bu şeyi...
Düşündüğüm içindir...
Ben...
Ne kadar...

Bir kara sevdaydı...
Kara saçlarda...
Kara gözlerde...
Kara benlerde....
Yaşanan....

yüreğim...
alevine sardı...
güneşe döndü...
yüreğim yanarken...
gökteki güneş...
karaya çaldı...

Ben...
Sözlerimi kaybettim...
Dilsizim...
Söylemlerim hükümsüz....
Ellerime bakın...
Anlayın...

kayboluyordum...
kaybolduğum aşkının içinde...
güneşler gözlerinde batıyordu...
karanlıklar gözlerimde...

kayboluyordum...

kapıldım rüzgarına...
savruldum yollarında...
tutuldum şarkılara...
söz oldun...dudağımda...

kapıldım güneşine...

kadınlar....
bizim prenseslerimiz...
bu yüzden..
taçlar...
sadece onlara yakışır....

kadınım;
dere kenarında
çamaşırlarına vuruyordu,
temizlensinler diye!
oysa...
kader de