Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

Aşkın ile...
Yandım...kavruldum...
Gözyaşlarım kurudu...
Dudaklarım çatladı...
Cieğerlerim yandı...
Bedenim kor oldu...kaldı...

ey sevgili,
bekleme benden
güllerini,
vazona koymayı...
yollarında yolmayı
isteme benden!

Yürüdüm...yürüdüm...
Yolların ötelerine...
Yollar kısaldı...
Çıktım...çıktım...
Dağların yükseklerine...
Dağlar ufaldı....

Yüreğim kara zindan,
Duygularım pranga.
İtilmişim tıkılmışım
Karanlıklarda.

Yüreğim emretmekte,

ben...
yüreğimi severim...
aşklarımı...
ben...
aşklarımı severim...
yaşamımı...

Yaşam...
Baharlarda...
Yeşil..beyaz...pembe...
Koşmak çayırlara...
Fal açmak papatyalara...
Karışmak sevdalara...

aşk...
gözde misin?
kaşta mı? ...
gülen misin?
yoksa ölen mi? ...

deniz;
kıyıda bulduğunu
içine alır...
içinde olanı da
kıyılara bırakırdı...
gönlüm;

Rüzgarları duyarsın
Bulutları önüne katmış..
Geldiklerini görürsün
Yağmuru..
Yağacak sanırsın...
Arada bir yağar da..

yüzsüze...
bir ver..iki ister...
bil ki...
her yokuş...
bir düzde biter...