Bir kelebek ömrüne bağlamışım sevgiyi
Aklımda güzelliği o gün gibi duruyor
Ruhumu okşuyordu ince bir kanat sesi
Her çırpınış kalbimde derinlere vuruyor
Yüce bir usta çizmiş kanadındaki hattı
Bana diyorlar ki;
Hayat sadece sen ve benden
İbaret değil.
Evet haklılar da,
Çünkü ben;
İçimdeki beni öldürdüm
Uğruna yaz günü üşüdüğümsün
Gitme göz bebeğim karda bırakıp
Ruhumdan tenime canla düğümsün
Gitme göz bebeğim meçhule akıp
Seni meçhullerde arasam bile
Aynı yoldan gitmeyiz benim yolum zor hayat
Ayaklarımda kanar geçmişin acıları
Senin dünyan toz pembe senin dünyan saltanat
İstesem de açamam mutluluk kapıları
Ellerim dikenlidir nasırlıdır yüreğim
Sessizce ağlayan bir çocuk gibi
Anarım ismini öyle derinden
Kalbim fışkıran bir tomurcuk gibi
Uzat ellerini kopar yerinden
Keşke uzanan el olsaydın bana
İstersen söyleme ister susuver
İsterse yağmurlar gözüme insin
İster dudağıma kaynayan su ver
Bir gençliğin bana emanetisin
Elini tutmadım belki bir kere
Gün akşam sırtlamış ufuklar kızıl
Bugün de bekledim o eski yerde
Ağlamadım dedim dedim de asıl
Gözyaşım kaybolmuş iskelelerde
Bir dalga köpüğü başı dumanlı
Zaman sarhoşuyum
Mezem ayrılık
Kadehimde vuslat
Dumanımda sen...
Başbaşa oturup hayale daldık.
Hergün acılarla başlarken güne
Bire üçü beşi katsan ne olur
Böyle bir yangının sanki üstüne
İki kürek toprak atsan ne olur
Çok mu istiyorsun bir kulp takmayı
Yüzünde her mevsim gonca açardı
Birgün rastlamadım sende hazana
Dört mevsim yanımda olsan ne vardı
Çok gördün baharı çok gördün bana
Omzunda baharlar şarkı söylerken
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!