Feyz ü nûrsun, esselâm ey Son Nebî, bâkî selâm
Saf huzûrsun, esselâm ey Son Nebî, bâkî selâm
Bir güneş eyler zuhûr, ufkunda vahyin, nûr saçar
Ol zuhûrsun, esselâm ey Son Nebî, bâkî selâm
Arş-ı Âlâ’dan inen son vahyi tam bir sıdk ile
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta