Kimsecikler yok ortalıkta.
Onlarda yok...
Damların şaklabanı kuşlar.
Bir ben kalmışım sanki şu alemin ortasında,
Bir de yüzümü sertçe okşayan rüzgar.
Ben yine çaresiz...
Ben yine ağlıyorken her geçen baharın ardı sıra.
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta