Feryat Şiiri - Kasım Kobakçı

İsyankar feryadın, kalbimi dağlıyor
Uzaklardan, dertli avazın duyuldu,
Gözlerinden akan, yaş seli çağlıyor,
Sessiz isyanların, içime koyuldu
*
Dağları aşarak, biter bu geceler,
Mesafeler yıkar geçer, tüm hisleri,
Gizemle çözülür, bütün bilmeceler,
Silinip kaybolur, acının izleri.
*
Şit, İdris izinden, peş peşe gidenler,
Yunus'un sırrını, deryada arıyor,
Eyyub'un sabrıyla, dertleri yenenler,
Yaralı ruhunu, hasretle sarıyor.
*
Feryadın, boşluğa düşmüyor bilesin,
Kırgın umutların, menzile yürüdü,
İsterim, gözünden kederi silesin,
Cefakar ruhunu, karanlık bürüdü.