Yüreğimde bir feryat acısı koptu yine
Sebebini bilemediğim acımasızlıkla
Hiç arzu etmediğim bu derde
Baş üstü düşüş bu kısır döngü atmosferinde
Yarabbim bir ümit sıcaklığı ver bana
Girdabın içinde soluksuz kalıyorken
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta