Ferit Battal Şiirleri - Şair Ferit Battal

Can bedenden çıkınca kader bağı çözülür
Gel eyleme sevdiğim yardan ayırma beni
Gönlü yanan bir güzel sevdiğine üzülür
Gel eyleme sevdiğim yardan ayırma beni

Ak gömleğim sarardı aht yaşıyla mı silem

Verdimde geldim

Ben bilmezdim gül bağının yolunu
Varıp yol bilene, sordum, da geldim
Herkes feth eylemiş, yârin gönlünü
Ben kendi ruhumu, verdim de geldim

Sensin beni candan yakan
Yalnız seni sevdim seydam
Sevdadır sinemi yıkan
Yalnız seni sevdim seydam

Aşkın nurunla boyandım

Gülü canla beslerdim gönlüm oldu el bağı,
Soldu yeşil yaprağım şimdi hazan zamanı.
Ruhum yorgun can bitgin tükendi gençlik çağı,
Soldu yeşil yaprağım şimdi hazan zamanı.

Karabulut toplandı gözlerimin üstüne,

Gözlerimde yaş dolu, bulamadım çareyi
Gönlümü bir gül çaldı bir cemali göreli
Yarim hançeri saldı derin açtı yarayı
Aklımı baştan aldı,şu Bay burdun meralı

Bülbül sevdaya doymaz, gül hatırın sorunca

Bir sofinin zikirdir her anı her hecesi
Biz bir beşer bir canız ey yüceler yücesi
Aşık deme dalınca gamsız olmaz gecesi
……..Nurunda hoş narında ben nurunu isterim
……..Beni nara terk etme çok yük çekmez dizlerim

Bir aşığın Sevdası

Bu zaman ahır değil, fitne_i ahır zaman,
Dağ başına kar düştü zirvesi dolu duman
Gönüller sarhoş olmuş bülbüller eylir figan,
……..Bu zaman ki sevdalar sevda değil efendim.

Hasret düşen bir gönlüde bir sevda bin yara açar.
Dert küpüyle sırdaş olan sevdasıyla birlik göçer.
Bir gönül aha düşünce kalpteki yaranı seçer
………………..Ağla sen ey dertli gönlüm durma Mevla için ağla,
………………. Ağlamaya başlayınca coşkun sular gibi çağla.

Gözyaşlarımı döküp boşuna yandım ana,
Bir gül sanmıştım onu o da dikenmiş meğer.
Bu gencecik ömrümü feda eyledim ona,
Bir gül sanmıştım onu o da dikenmiş meğer.

Artık sevdamız bitti sildim göz yaşlarımı,

Tek bir kan pıhtısından yaratılan bu canı,
Her zaman şükr ederek gülle bez etmek gerek.
Mevla’nın yücelterek bize verdiği kanı,
Her zaman zikr ederek kalbi düzeltmek gerek.

Tövbe-i Nasuh etki Hakkı zikr etsin dilin,